من پرواز می خواهم.

من پرواز می خواهم.من به دنبال سکوی پرتاب می گردم شما نمی دانید کجاست؟پرتابی نه بسمت افق و نه خدا. به سمت گذشته.تا بازگردم به رویای های آن زمان.رو در روی آینه می ایستم و از آن می پرسم.او فقط با صورتی سوالی مرا تماشا می کند.او فقط یه فرق با دیگران دارد که به من دیوانه نمی گوید.شهر ما به دریا ارتباطی ندارد و حتی از نوشابه های شیشه ای کمتر اینجا پیدا میشه تا نامه ای به دوست چند سال گذشته بنویسم و از او جواب بخواهم،حتی من کبوتر ندارم.به سقف می روم اما به جز برج چیزی تماشا نیست.بچه که بودم خیلی دور کوهی بود ولی حال نمی دانم هست یا نه.بالن فکر خوبی است اما اگه از سیم های برق و خطر برق گرفتگی رد بشم،باز نمی دونم چقد باید بالا روم تا از برج ها عبور کنم.

خدایا من رویایم را می خواهم، رویای که کی بزرگ می شوم.